1.2 Patentlenebilir Buluşları Belirleme
Bir buluş ifşasını gözden geçirirken veya bir mucitle konuşurken, patent yazarının birincil odak noktası, açıklanan patentlenebilir buluşları belirlemek ve ifade etmek olmalıdır. Buluş açıklamalarının ve tartışmalarının, yalnızca potansiyel olarak patentlenebilir konu ayrıntılarını değil, aynı zamanda patentlenemez teknik bilgileri de içermesi yaygındır. Mucitler, yaratımlarını genellikle yasal anlamda buluşlardan ziyade sadece "keşifler" olarak algılarlar. Fiziksel prototiplerinin veya buluşun spesifik bir uygulamasının buluşun kendisini oluşturduğuna yanlışlıkla inanabilirler ve bu nedenle altta yatan yeni ve yenilikçi kavramı keşfetmek için rehberliğe ihtiyaç duyabilirler. Sonuç olarak, tam olarak neyin patentlenebilir buluşu oluşturduğunu temel buluş konseptini kavramsallaştırmak ve ifade etmek genellikle patent yazarının rolüdür.
Temel bir ilke, bir buluşun patentlenebilirliğinin, tekniğin bilinen durumunun tam bir anlayışı olmadan düzgün bir şekilde değerlendirilemeyeceğidir. Patent yazarının, patent istemlerinin temel unsurlarını formüle etmesine yardımcı olmak için mucitle özellikle mevcut tekniğin bilinen durumu ışığında buluşunun çözdüğüne inandığı spesifik problemi keşfetmek üzere etkileşim kurması etkili bir yoldur.
Örnek: Bir mucit, iyi bilinen Parça A ile Parça B'yi birleştirdiğini belirtir. Daha sonra, bu iki parçanın birleştiği ortak kenarı 5-10 dakika ısıtmışlar ve ardından Parça C'yi Parça A ve B'nin işlem görmüş ortak kenarlarına tutturmak için epoksi kullanmışlardır.
Patent yazarı yaptığı araştırma üzerine, Parça A ve Parça B'nin Parça C'ye bağlanmış birleşiminin daha önce bilinmediğini keşfeder. Bu spesifik kombinasyonun gerekli yeniliğe ve buluş basamağına sahip olabileceğinden (yani, yeni ve aşikar olmayan) şüphelenen patent yazarı, mucide daha önce bu özel parçaları birleştirmek için herhangi bir önceki girişimle karşılaşıp karşılaşmadığını sorar.
Mucit, başkalarının da yıllardır bu parçaları birleştirmeye çalıştığını ve bir miktar sınırlı başarı elde ettiklerini doğrular. Ancak, süregelen bir sorun, Parça C'nin her zaman kısa bir süre sonra Parça A ve B'den ayrılması olmuştur.
Patent yazarı daha sonra çözümün ortak kenarı ısıtma adımında yatıp yatmadığını sorar ve mucit bunun doğruluğunu onaylar.
Bu görüşmeye dayanarak patent yazarı, farklı ve patentlenebilir buluşun şunlardan oluştuğunu anlar: Parça C'nin uygulanmasından önce ortak kenarları boyunca ısı işlemine tabi tutulmuş, Parça B'ye bağlanmış Parça A.
Profesyonel İpucu: Bir mucidin patent hukuku terimleriyle buluşlarını neyin oluşturduğuna dair tam bir anlayışa sahip olduğunu asla varsaymayın. Mucitler genellikle patent istemleriyle tanımlanan yasal bir buluş kavramı yerine ürünler, keşifler veya araştırma sonuçları açısından kavramsallaştırırlar. Buluşu tam olarak kavramak için araştırıcı sorular sormak önemlidir, ancak bunu yaparken işbirlikçi ve destekleyici bir tavır sergileyin. Unutmayın, siz mucit değilsiniz; rolünüz, müvekkile buluşlarını etkili bir şekilde açıklayarak yardımcı olmak ve daha sonra uygun kapsamda patent korumasını güvence altına almaktır.
1.3 Buluşu Anlamak: Temel Buluş Konsepti
Patent yazarının birincil hedefi mucidin rolünü üstlenmek değil, aksine buluşun mümkün olan en net şekilde kavranmasını sağlamaktır. Bu derin anlayış, yazarın yasalar çerçevesinde izin verilen en geniş istemleri destekleyen bir patent başvurusu hazırlamasını sağlar. Bu durum, buluşun temel unsurlarından asgari sayıda kullanarak tanımlanabilecek kadar yeterli düzeyde anlaşılmasını, böylece hangi bileşenlerin kritik olduğunun ve hangilerinin istemlerden çıkarılabileceğinin ayırt edilmesini gerektirir. Buluşu anlamak aynı zamanda patent yazarını, potansiyel olarak patentlenebilir tüm yönleri ifşa eden bir başvuru hazırlaması için güçlendirir. Çok önemlidir ki, tekniğin bilinen durumunda uzman bir kişinin buluşu hem anlaması hem de etkili bir şekilde uygulaması için yeterli ek bilginin sağlanmasını garanti eder. Ayrıca kapsamlı bir anlayış, patent yazarının önceki teknik referansını inceledikten sonra, buluş ile o önceki teknik arasındaki veya buluş ile bekleyen istemler arasındaki ayrımları açıkça ifade etmesine olanak tanır. Bu yetenek, istem kapsamını yanlışlıkla daraltma riskini en aza indirmek için hayati önem taşır.
Örnek: A, B ve C Parçalarını içeren bir buluş düşünün. Mucidin buluş açıklaması, A ve B Parçalarının birleştirilmesiyle oluşan ortak kenarın, C Parçası takılmadan önce yakma işlemine tabi tutulduğunu göstermektedir. Patent yazarı daha sonra yüzey hazırlığının yakma dışındaki yöntemleri içerip içeremeyeceğini sorabilir. Alternatif yöntemler uygulanabilir ise, buluşun kapsamı sadece yüzey malzemesinin yakılmasından daha geniş olabilir. Örneğin, yazar yüzeylerin Parça A Parça B'ye bağlanmadan önce yakılıp yakılamayacağını veya önce birleştirilmeleri gerekip gerekmediğini sorgulayabilir. Patent yazarının mucide yöneltebileceği sayısız soru ortaya çıkar. Bu soruların cevapları, buluşun anlaşılmasını geliştirmek ve daha sonra en etkili istemleri ve destekleyici açıklamayı hazırlamak için paha biçilmezdir. Doğal olarak, patent yazarı mucidin tüm sorulara kesin cevapları olmadığı durumlarla karşılaşabilir. Böyle durumlarda, mucit alternatifler üzerinde spekülasyon yapabilir veya bazı durumlarda daha fazla araştırma yapma fırsatına sahip olabilir. Bununla birlikte, patent başvurusunun buluşun çalışan bir uygulamasını ifşa etmesi zorunluluğu devam etmektedir. Bu nedenle, mucit belirli bir husus hakkında belirsizlik ifade ederse, patent yazarı belirsizliği çözmek için en iyi profesyonel yargısını kullanmalıdır. Bu, örneğin, mucide bir tasarım mühendisine danışmasını tavsiye etmeyi içerebilir. Patent yazarı teknik ifşadaki boşlukları doldurabilirken, eklenen herhangi bir materyalin doğru olduğunu ve buluşun temel ruhuyla uyumlu olduğunu her zaman mucitle doğrulamalıdır. Bazen, patent yazarı mucidin buluşun olası alternatif uygulamalarını keşfetmesine bile yardımcı olabilir. Mucitler genellikle çok spesifik bir sorunu çözmeye odaklanırlar ve buluşlarının diğer alanlardaki daha geniş uygulanabilirliğini veya potansiyel kullanımlarını tam olarak değerlendirmemiş olabilirler.
1.4 Buluş Sahipliği
Bir patent başvurusu, yapıldığında, gerçek mucit(ler)in isimlerini içermelidir. Bu kritik adımdan önce, patent yazarının müvekkiline mucit(ler)in kimliği hakkında sorular sorma ve ardından müvekkil tarafından belirlenen bireylerin buluş sahipliği için yasal kriterleri karşılayıp karşılamadığını doğrulama sorumluluğu vardır. Müvekkil tarafından aday gösterilen kişilerin her zaman gerçek mucitler olmayabileceğini kabul etmek çok önemlidir.
Bazı yetki alanlarında, örneğin, bireysel katkılarının derecesine bakılmaksızın bir araştırma ekibinin tüm üyelerini ortak mucit olarak listelemek yaygın bir uygulama olabilir. Kültürel olarak, yaratıcı kavramın kendisine önemli bir katkı yapmamış olan bir araştırma ve geliştirme yöneticisini veya bir baş profesörü saygı ifadesi olarak dahil etmek de yaygın olabilir. Mucit(ler)i yanlış belirlemenin sonuçları, başvuru yapıldıktan sonra önemli olabilir. Bu tür hatalar dolandırıcılık veya haksız mülk edinmeye dayalı zorluklara yol açarak verilen bir patenti geçersiz veya uygulanamaz hale getirebilir. Ayrıca bir rüçhan hakkı talebinin tesis edilmesini de zorlaştırabilirler. Yalnızca bazı yetki alanları başvuru sonrası yanlış mucit belirtimlerinde değişiklik yapılmasına izin verdiğinden, bu ön aşamada kapsamlı bir doğrulama yapmak esastır.
Buluş sahipliğinin kesin tanımı yargı bölgeleri arasında değişmekle birlikte, patent sistemi içindeki kapsayıcı ilke, bir bireyin istem konusu buluşun yaratıcı konseptine yaratıcı bir katkıda bulunmuş olması gerektiğidir. Özünde, o kişinin yaratıcılığı bir şekilde doğrudan talep edilen buluşun kendisini tekniğin bilinen durumundan ayıran özelliklerine yol açmış olmalıdır. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri'nde, buluşun tasarlanmasına katkıda bulunan bir kişinin mucit olarak adlandırılma hakkı vardır, oysaki yalnızca o kişinin yönetimi altında hareket eden bir bireyin yoktur. Benzer şekilde, Japonya'da yalnızca istem konusu buluşa yol açan yaratıcı sürece önemli ölçüde katılmış bir kişi mucit olarak tanınır. Tersine, sadece mucitleri yöneten bir denetmen, sadece veri toplamak veya deneyler yapmak için talimatları izleyen bir kişi veya sadece mucide fon ve tesis sağlayan bir birey, buluş sahipliği hakkına sahip olmayabilir.
2 Patent Başvurusunun Tipik Bölümleri
Patent yazarı buluş hakkında sağlam bir anlayışa sahip olduğunda, patent başvurusunun hazırlığına başlayabilir. Bu belge tipik olarak aşağıdaki bölümleri içerir:
- Bir talepname (veya başvuru formu)
- Bir tarifname
- İstemler
- Çizimler
- Bir özet
Buluşun nükleotid ve/veya amino asit dizilerini içerdiği durumlarda, genellikle elektronik formatta bir dizi listelemesi de gerekli olabilir. Ayrıca, ulusal ve bölgesel patent yasaları genellikle ilgili patent ofisine çeşitli ek belgelerin ve beyanların sunulmasını gerektirir. Bunlar bir vekaletname, mucit(ler)i tanımlayan belgeler, başvuru sahibinin patent başvurusu yapma veya patent alma hakkının kanıtı ve bir buluş sahipliği yemini veya beyanını içerebilir. Bu gereksinimler bir yetki alanından diğerine önemli ölçüde farklılık gösterdiğinden, patent yazarı patent korumasının arandığı her bir bölgenin özel kurallarını dikkatlice kontrol etmelidir.
2.1 Talepname (Request)
Talepname bölümü, başvuru sahibinin patent koruması arama niyetini resmen beyan eder ve başvuru sahibi veya yetkili temsilcisi tarafından imzalanmalıdır. Tipik olarak, her patent ofisi doldurulması gereken özel bir talep formu (bazen patent başvuru formu olarak adlandırılır) sağlar. Bu formlar ulusal veya bölgesel mevzuatın nüanslarını yansıtacak şekilde değişiklik gösterse de genel olarak aşağıdaki temel bilgileri içerir:
- Buluşun başlığı.
- Başvuru sahibinin ve temsilcisinin (örneğin bir patent vekili) adı ve adresi.
- Mucit(ler)in bir göstergesi.
- Rüçhanın dayandığı önceki başvurunun başvuru numarası ve başvuru tarihi gibi herhangi bir rüçhan talebine ilişkin bilgiler.
Genel bir kural olarak, rüçhan talep edilen önceki başvuru ile ilgili detaylar veya bölünmüş başvuru durumunda ana başvuru hakkındaki bilgiler de dahil olmak üzere rüçhanla ilgili tüm bilgiler patent başvurusu içine dahil edilmelidir. Bu bilgi talep formunun kendisinde veya ayrı bir Başvuru Veri Sayfasında (ADS) sağlanabilir. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde, ilgili başvuruların bu tür göstergeleri tipik olarak "İLGİLİ BAŞVURULARA ÇAPRAZ ATIF" başlığı altında, başvurunun başlarında, buluşun başlığının hemen ardından verilir.
2.2 Tarifname
Tarifname, buluşu, tekniğin bilinen durumunda uzman bir kişinin talep edilen buluşu gerçekleştirmesini sağlamak için yeterli netlik ve eksiksizlikte ifşa etmeye hizmet eder. Okunabilirliği artırmak için tarifname tipik olarak birkaç farklı bölüme ayrılır. Tarifnamenin kesin formatı yetki alanları arasında değişebilse de, genellikle aşağıdaki unsurlar dahil edilir:
- Buluşun Başlığı: Talepnamede belirtildiği gibi, başlık patent korumasının arandığı buluşu kısaca tanımlar ve geniş çapta tarif eder.
- Teknik Alan: Buluşun ilgili olduğu teknik alan belirtilir.
- Tekniğin Bilinen Durumu: Bu bölüm, buluş alanındaki mevcut bilgi ve teknolojiyi özetler ki bu da buluşun bağlamını ve önemini anlamak için sıklıkla yardımcı olur.
- Buluşun Özeti: Tekniğin bilinen durumunu takiben bir özet sunulur. Bu, buluşun genel kapsamını özetler ve arka plan tekniğinde tanımlanan sorunları nasıl çözdüğünü açıklar.
- Çizimlerin Kısa Açıklaması: Tarifname daha sonra ekteki çizimleri kısaca açıklar.
- Uygulamaların Detaylı İfşası: Son olarak, tarifname çizimlere doğrudan atıfta bulunarak belirli örnekler veya uygulamalar yoluyla istem konusu buluşun daha ayrıntılı bir ifşasını sağlar. Bu örnekler, patent hukukunun destek ve uygulanabilirlik (enablement) gerekliliklerini yerine getirmek için önemlidir (daha fazla ayrıntı için Modül II, Bölüm 2.5'e bakın).
2.3 İstemler
İstemler, buluşun teknik özellikleri açısından aranan münhasır korumanın kesin kapsamını yasal olarak tanımlayan patent başvurusunun kalbidir. Bunlar başvurunun yasal olarak işleyen kısmıdır ve bir buluşun patentlenebilirlik gerekliliklerini karşılayıp karşılamadığının tespiti öncelikle bu istemlere göre yapılır. İstemler açık, özlü olmalı ve tarifname tarafından tam olarak desteklenmelidir. Tipik olarak belirli bir formatta yazılırlar, örneğin:
- Aşağıdakileri içeren bir aparat:
- İki uç ve uçlar arasında bir merkez içeren uzatılmış bir yapıya sahip bir kalem;
- kalemin bir ucuna takılı bir silgi; ve
- kalemin merkezine takılı bir ışık.
2.4 Çizimler
Çizimler, buluşu tarif etmek için temel görsel destek sağlar ve genellikle talep edilen buluşun daha iyi anlaşılmasını kolaylaştırır. Figürleri, tabloları, akış şemalarını ve diyagramları içerebilirler. Temsili bir çizim genellikle yayımlanan bir patent belgesinin ön sayfasında yer alır.
2.5 Özet
Özet, buluşun tipik olarak belirli bir kelime sayısıyla sınırlı, kısa bir özeti veya derlemesidir. Genellikle istemlerde belirtilen temel teknik özellikleri vurgular ve öncelikle patent araştırması yapan bireyler ve patent belgelerini inceleyen okuyucular için bir yardımcı görevi görerek buluşa kısa bir genel bakış sağlar.
2.6 Başvuru Formatı
Bu beş temel bölüm (Talepname, Tarifname, İstemler, Çizimler ve Özet) yaygın olarak çeşitli ülkelerin başvuru gerekliliklerinde ve Patent İşbirliği Antlaşması (PCT) kapsamındaki uluslararası patent başvurularında bulunsa da, ayrıntılı formatları nadiren tüm yetki alanlarında aynı kalır. Örneğin, tarifname birkaç bölüme ayrılabilse de, bu bölümler için kullanılan spesifik başlıklar bir yargı bölgesinden diğerine farklılık gösterebilir. Uyumluluğu sağlamak için, bazı patent ofisleri başvuru sahiplerinin rehber olarak kullanabileceği örnek başvuru formatları sağlar.
WIPO Sekreterliği, orijinal içeriğin dönüştürülmesi veya çevrilmesi ile ilgili hiçbir yükümlülük veya sorumluluk kabul etmez. Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü (WIPO) (2023). WIPO Patent Yazım Kılavuzu, İkinci Baskı. Cenevre: WIPO. DOI: 10.34667/tind.44657